TEKEN NIET, zit het landelijke beleid niet in de weg!

Onze kracht is, dat we optimaal georganiseerd zijn.
Onze kracht is, dat we een sterk signaal hebben afgegeven eind december 2001, waardoor de bal bij de zorgverzekeraars is neergelegd.
Onze kracht is, dat we tot nu toe altijd redelijk solidair geweest zijn.
Onze kracht maar ook onze zwakte is, dat we onze patienten ellende willen besparen.
Maar onze kracht is bovenal onze eenheid.

Onze zwakte is, dat we allemaal denken dat ons eigen wiel het beste is.
Onze zwakte is, dat we ons werk leuk vinden, wat de aandacht voor de randvoorwaarden verzwakt.
Onze zwakte is, dat we gehoorzaam zijn.
Onze zwakte is, onze beroepsdeformatie om alles te willen oplossen.
Onze zwakte is, dat we altijd de hulpvraag van onze tegenstanders willen verhelderen en daarvoor onze eigen belangen uit het oog verliezen.
Onze zwakte is, dat we lapwerk oplossingen kiezen in plaats van structurele.
Maar onze zwakte is bovenal, dat we ons uit elkaar laten spelen op een moment dat we eindelijk dat krachtige bestuur krijgen wat we wilden.

We hebben ons de NMA laten welgevallen en zijn al voor de muziek uit gelopen.
We zijn al decentraal gegaan, terwijl het nog centraal kan.
Dat was wel begrijpelijk gezien de wijze van besturen door het oude DB, maar het is niet verstandig.

Op dit moment doen de zorgverzekeraars het in hun broek door de dreiging van staken ANW diensten.
Dat is een pressiemiddel van jewelste, vooral ook omdat de verkiezingen eraan komen.
Laten we niet vergeten, dat onze eisen per normpraktijk incl ANW diensten ongeveer op 200.000 ouderwetse guldens uitkomen en dat in de contracten die nu gesloten worden nog geen kwart verdisconteerd is.
Als we nu tekenen tot 1 juli, dan is de druk weer van de ketel en hebben we daarna geen poot meer om op te staan.

Wat is er op tegen om het tekenen nog een tijd uit te stellen, zodat we in staat zijn optimaal onze stellingen te betrekken?
Laten we Vos en zijn makkers de ruimte geven om ons belang centraal te dienen.
Laten we ons van de NMA niets aantrekken.
Nederland is een kikkerlandje, het is een lachertje dat je in een schaarse markt elkaar zou moeten beconcurreren.
Het is onfatsoenlijk, om aan te nemen, dat zonder een adequate compensatie in ons kosten budget huisartsen ook nog wel even kunnen onderhandelen op individueel niveau.
Het is onfatsoenlijk, om individuen, lees huisartsen, een zwakke positie op te dringen tegenover monopolisten, lees zorgverzekeraars.
Het is onfatsoenlijk, om huisartsen verantwoordelijk te maken voor de zorgplicht van de zorgverzekeraars.
Het is onfatsoenlijk, om nu aan te voeren dat, als doktersdiensten failliet zouden gaan als we ANW diensten staken, te stellen dat dat de schuld van de huisartsen is.
Het is stom, als we gevoelig zijn voor een dergelijk argument door wie dan ook aangevoerd.
De centrale doktersdiensten zijn ontwikkeld om de werkdruk voor huisartsen te verminderen en niet als pressiemiddel om contracten te tekenen.

Het Agis- en Amicon-voorstel lijkt wel mooi.
Dat is het ook, maar niet voor de huisartsen.
Het is een prachtig middel om de huisartsen monddood te maken.
De LHV wordt daardoor machteloos gemaakt op een moment dat er eindelijk zicht komt op een krachtdadig bestuur.
De vraag is of we willen, dat de macht bij de DHV-en komt te liggen.
Zo ja tekenen!
De democratische weg kent een overlegtraject waarin voors en tegens afgewogen kunnen worden en waarna op argumenten een beslissing genomen kan worden.

Het zal jullie duidelijk zijn: Ik ben er voor om het nieuwe LHV-bestuur de ruimte te geven.
Ik ben er voor om solidair met elkaar te blijven.

Inhoudelijk ben ik voor een uurhonorering in ANW-diensten.
Dat kan, omdat de werktijd vast ligt en dat men afhankelijk van het aanbod meer of minder mensen kan inzetten.
( Een voorbeeld: stel er is teveel werk voor één arts op de post en te weinig voor twee. Dan zullen er toch twee mensen ingezet moeten worden, dan daalt de beloning terwijl de service beter wordt, en dat is toch vreemd. )
Er is dus een kwaliteitsargument om niet per consult maar per uur gehonoreerd te willen worden.
Zolang in de ANW niet verdiend wordt wat aan een waarnemer betaald moet worden deugt het honorarium niet.