Uitstekend artikel van Rick van der Ploeg over het nieuwe zorgstelsel.

Als huisartsen kunnen wij de trends en de analyses van van der Ploeg slechts bevestigen. Eén kwestie laat hij buiten beschouwing: de gewenste concurrentie tussen de zorgaanbieders. De minister gaat er van uit dat dit leidt tot optimalisatie van de verhouding product/kwaliteit.

Tot nu toe was er een grote mate van samenwerking tussen huisartsen onderling en tussen huisartsen en specialisten.
En zelfs tussen verzekeraars en zorgaanbieders. In het algemeen functioneerde dit uitstekend. Korte lijnen, snel zaken doorspelen kwam ten goede aan onze raison d’être: de zieke. In de aanloop naar de budgettering werden ziekhuizen en specialisten door de beleidsmakers als graaiers neergezet.

De budgettering veroorzaakte de eerste perverse prikkel, concurrentie ontregelt het zorgsysteem straks volledig.
Als gevolg van de budgettering nam, door het ontbreken van een normale betaling, bij veel specialisten de bereidheid af om bij tij en bij ontij voor de patiënt klaar te staan. Het gevolg was oplopende kosten en wachttijden.

Door het toepassen van de marktwerking in de zorg hoopt de minister door de concurrentie een prijsvoordeel te behalen.
Het negatieve gevolg wordt je als zorgverlener nu al gewaar: de aandacht van de dokters wordt afgeleid van zorgprocessen naar marktprofilering: je onderscheiden van je collega, de dans om de vleespotten van de DBC’s, PR voor de praktijk.
De jarenlang opgebouwde samenwerking, essentieel omdat de medische processen ongelofelijk ingewikkeld en complex kunnen zijn en essentieel omdat het om mensen gaat en niet om bezems of fietsen, wordt verstoord.

Herre Kingma is ingehuurd om het bureaucratische proces te sturen wat betreft de medisch schadelijke gevolgen van de concurrentie.
Frank de Grave wordt ingehuurd om het woud aan regels te produceren die de markt moeten reguleren.
Hans Hogervorst drukt het door de politiek en
Hans Wiegel dekt het aan de kant van de verzekeraars af.

Bijna niemand is blij met de stelselherziening,
de patiënt niet, de meeste zorgverleners niet, een groot deel van de zorgverzekeraars niet. Alleen enkele uitgekookte al dan niet medisch geschoolde ondernemers die hun kansen ruiken, juristen die de processen gaan begeleiden en enkele managers die staan te trappelen om de zorgbedrijven te gaan besturen.

Meer bureaucratie, hogere kosten, gedémotiveerde artsen, juridisering is het gevolg. En de patiënt is een machteloze speelbal in dit geperverteerde nieuwe zorgsysteem. Ik vind het onbegrijpelijk dat de VVD, die zulke averij heeft opgelopen in de laatste verkiezingen, van de politiek de kans heeft gekregen deze hele keten van bestuurders te mogen leveren. Want het is deze VVD-bestuurskring die dit proces voor onze samenleving aan het regelen is. Draagvlak voor deze zorgvernieuwing is er in ieder geval geenszins, en dit zal de komende maanden alleen nog maar afnemen.

Frank Gunneweg, huisarts, voorzitter van de Vrije Huisarts