A.C.

De brief van Klink aan de huisartsen over diverse onderwerpen is voor ons schofferend maar lijkt voornamelijk bedoeld om de daadkracht van deze minister aan te geven en zijn pogingen om binnen zijn begroting te blijven.
Om de huisartsen in het defensief te drukken komt simultaan aan het aangekondigde voornemen ons te korten een onderzoek over onze slechte bereikbaarheid.

Dit patroon lijkt zich nu met enige trieste regelmaat te herhalen. Als de huisartsen extra budget willen, of als bezuinigingen worden aangekondigd is er altijd wel een of ander flutonderzoek om huisartsen mee in een hoek te drukken.
Hierbij wordt steeds geroepen dat er genoeg geld naar de huisartsenzorg gaat maar dat dit beter besteed moet worden.

Een onbedoeld effect van Klink's brief is dat hij de huisartsen weer verenigt en ons er gezamenlijk mee de kast op jaagt. Er is luidkeels gemor, de actiebereidheid is groter dan het in tijden geweest is en en er klinkt geroep om te staken.

De media zijn overwegend op de hand van de minister, de boodschap is dat huisartsen genoeg verdienen, te veel betaald krijgen voor wat ze doen, en nog eens slecht werk leveren ook.
In Nova weet mevr. Polak niet veel beters te doen dan onze voorzitter kritisch te ondervragen over het herhaalrecept en de betaling daarvan. Onze voorzitter krijgt weinig tijd maar kan daar onverwacht toch nog een goed verhaal vertellen.

Dit hoort allemaal bij het spel dat vooral rond de derde dinsdag van September met de huisartsenzorg gespeeld wordt.

Dit spel heeft niet een echte winnaar, hoewel het wel steeds een verliezer kent, de huisartsenzorg (en de huisartsen).

Doel van de minister lijkt steeds binnen het macrobudget te blijven en huisartsen weg te houden van dat waar ze recht op hebben

Door vast te houden aan eenzijdig afgekondigde spelregels als het vermaledijde macrobudget blokkeert de minister, en passant, vernieuwingen in de zorg.
De ontwikkeling van ketenzorgtrajecten, innovatieve M&I-modules, verschuivingen van tweede naar de eerste lijn komen allemaal in gevaar. Zowel de kosten van de zorg als de kwaliteit van de te leveren zorg aan de patiënt lijden hieronder.

Er wordt de huisartsen door dit spel ook onrecht aangedaan.
Het corset van het macrobudget knelt zo, dat van een eerlijke honorering voor de ANW b.v. geen sprake is. Een fatsoenlijk uurtarief, voor specialisten al lang afgegeven, is bij de totstandkoming van ons inkomen geen uitgangspunt geweest. De kosten die we moeten maken om te innoveren, noch de extra administratieve werkzaamheden, de inflatiecorrectie, gestegen kosten AO en herijking assistente salarissen respectievelijk de inflatiecorrectie worden niet vergoed, want laten het macrobudget overschrijden.
Bij ons is het volstrekt niet interessant wat wij feitelijk doen en produceren maar uitsluitend wat de minister er voor dat betreffende jaar voor over heeft.

Dit is ook een spel waarbij door de minister en media vals gespeeld wordt.

Enerzijds wordt geroepen dat het een markt is waarop door vraag en aanbod scherpe prijzen tot stand moeten kom ,anderzijds is er dan een NZA die meteen aangeeft wat de maximale hoogte hiervan dan mag zijn, meestal een laag bedrag dat volkomen arbitrair is en meer ingegeven wordt door de angst voor overschrijdingen dan de wens om eerlijke beloning voor werk vast te stellen.

Als er überhaupt al een tarief afgegeven wordt.

De media zijn niet zichtbaar geïnteresseerd in het verhaal dat wij (omgerekend, dat wel) een waardeloos uurtarief hebben ,zowel op de dag als in de nacht (32,50 euro overdag en 50 euro s nachts). Het hele verhaal dat geïnvesteerd moet worden om nieuwe zorg mogelijk te maken en dat daar tarieven voor moeten zijn die dat mogelijk maken is allemaal wat ingewikkeld en maar lastig aan de kijker of luisteraar uit te leggen.
Het is interessanter huisartsen als graaiers neer te zetten die de kosten uit de hand laten lopen en beroerd werk leveren.Het lukt zelden om daar een inhoudelijk weerwoord op te geven.

Ik ben dit zat.

Als wij dit mee zouden spelen (zoals de specialisten hebben gedaan door de wachtlijsten op te laten lopen), zouden wij bijvoorbeeld:

• De verschuiving van de tweede naar de eerste lijn frustreren
• Tijdens ANW patiënten structureel bij de EHBO aanbieden, Spoedpostvorming blokkeren en uiteindelijk de ANW eruit gooien
• een deel van onze M&I verrichtingen weer naar de tweede lijn alloceren
• ophouden ketenzorgtrajecten te ontwikkelen/implementeren
• samenwerking opschorten
• uit onzekerheid over alle ontwikkelingen, maar ook ons eigen handelen, worden wij defensief in onze geneeskunde. Dat betekend extra lab en röntgen en inroepen 2e lijnexpertise
• herhaalrecepten zijn aanleiding tot een (evaluatie-)consult. Hier kan weer onderzoek aan gekoppeld worden
• de praktijken een aantal dagen dichtgooien

Ik wil dat allemaal niet.

• Ik wil dat de minister erkent dat er geen macrobudget huisartsenzorg is: De zorg kost wat ze moet kosten. In de tweede of de eerste lijn. De patiënt consumeert het, de overheid betaalt
• Ik wil innovatieve zorg vergoed krijgen
• Ik wil dat de minister erkent dat er een fair uurtarief huisartsen vastgesteld moet worden (zoals bij specialisten 135 euro/uur bij 1585 declareerbare uren/jaar)
• Ik wil dat de minister erkent dat in ons inkomen een post investeringen innovatie moet komen
• Ik wil compensatie voor alle kwaliteitsprojecten en administratieve handelingen
• Ik wil compensatie voor de gestegen kosten

En ik ben er ongelooflijk boos over dat al deze onderwerpen niet aan bod komen louter omdat er met ons gespeeld wordt, het hele jaar, maar in het bijzonder rond de 3e dinsdag in September!

Willem Harmsen, huisarts te Heemskerk.