Het zou jammer en onverstandig zijn, wanneer de nieuwe minister zo snel de kaasschaaf hanteert om de huisartsen kort te scheren.

Te snel, omdat hij het overleg dat zijn ministerie voert met betrokken partijen negeert, hetgeen vragen oproept bij zijn gesprekspartners en hun achterban.
Onverstandig, omdat huisartsen zich prepareren op een enorme structuurwijziging, die gepaard gaat met omvangrijke investeringen.
Ze gaan patiënten met lichtere klachten, die in het ziekenhuis hun heil zoeken, verleiden om terug te keren naar de basis. De diabeten zijn het eerst aan de beurt. In Limburg gebeurt dat al zeer succesvol. Goede zorg wordt tegen de laagst mogelijke prijs geleverd. Tot voor kort was dit onmogelijk, omdat huisartsen geen geld ontvingen voor die extra inspanning.
Bezuinigen zet de wissel in de omgekeerd richting.

Een van de nadelen van DBC-gefinancierde zorg, is de mogelijkheid om patënten met lichte klachten tegen hoge prijzen een DBC in te sluizen.

Dat gebeurt nu op grote schaal in de kostbare tweede lijn. Minister Klink accepteert dat. Zo accepteert hij ook, dat het aantal zelfverwijzers naar de 2e lijn in één jaar vervijfvoudigde van 2 naar 10% (Mondelinge mededeling Prismant).

Zorgverzekeraars faciliteren beide perverse ontwikkelingen, omdat ze ziekenhuiszorgkosten terugbetaald krijgen uit de centrale pot, maar voor huisartsenkosten risicodragend zijn.

Een perverse prikkel van jewelste. De overschrijding van het budget is daarmee meteen verklaard. Onbegrijpelijk wordt de minister, wanneer hij vindt, dat de huisarts loon naar werken moet krijgen.

De huisarts maakt á 54 euro omzet per uur overuren, om aan een stijgende en steeds complexere hulpvraag(3) (4) het hoofd te bieden.

De minister grijpt in uitgaande van een bestedingsplafond.
Moet de huisarts zijn klanten nu vriendelijk verzoeken niet te vaak te komen of om vooral weer het ziekenhuis op te zoeken bij kleine klachten, omdat het uurtarief anders zakt naar 42 euro?

Minister Klink heeft dus werk te doen: vooral in eigen huis.

Laat verzekeraars sneller risicodragend worden voor de 2e lijn, maak ze minder risicodragend voor de goedkope eerste lijn.
Voer drempels in in DBC's, zodat het aantal kostbare onnodige zelfverwijzers meteen daalt.
Zorg ervoor, dat het tellen van zelfverwijzers ook na 2008 doorgaat en investeer in de huisarts.
De kost gaat voor de baat uit, minister. Huisartsen kunnen dan extra taken op zich nemen, investeren in mankracht, management en gebouwen.
Een ingreep in het tarief betekent een stop op substitutie.

De kamer accepteert deze situatie al jaren.
De vraag is hoe lang polisinkoopcollectieven en werkgevers premiestijgingen door falend beleid op willen vangen.