Geachte minister Klink,

Vergeef me mijn ijver van het afgelopen jaar. Het spijt me - en met mij vele huisartsen in Nederland - dat ik zo hard heb gewerkt om de groeiende populatie oudere Nederlanders van een groeiende behoefte aan zorg te voorzien.

Het spijt me dat ik de patiënten, die steeds vroeger uit het ziekenhuis worden ontslagen, heb opgevangen.

Het spijt me dat ik mijn patiënten in psychische nood, die nog niet bij de RIAGG terecht konden, heb opgevangen met wekelijkse lange gesprekken.

Ik begrijp heel goed dat van mij verwacht word dat ik met het nieuwe zorgstelsel elke avond nog een uur extra werk, omdat mijn patiënten natuurlijk wel een nummer moeten hebben, en ik begrijp heel goed dat ik natuurlijk niet betaald kan worden wanneer ik dat nummer niet ken - al verandert dat nummer regelmatig.

Het spijt me ook dat ik mijn patiënten extra zorg in de vorm van preventie heb aangeboden, het spijt me - ik liet me verleiden door allerlei nieuwe inzichten dat dit mensenlevens zou kunnen sparen.

Kortom, het spijt me dat ik zo ijverig was.

Naast bovenstaande ijverigheid ben ik ook nog eens - weliswaar op uw verzoek, maar toch - allerlei normaliter door het ziekenhuis geleverde zorg veel goedkoper vanuit de eigen praktijk gaan leveren.

Ik wil het heus niet goed praten, maar ik hoopte zo alleen maar een steentje bij te dragen aan het betaalbaar blijven van de zorg.

Ik begrijp volledig dat u mij voor al het extra werk van het afgelopen jaar niet wenst te betalen.

Ook vind ik het niet meer dan logisch dat u mij voor straf in de toekomst minder gaat betalen, want ik kan best nog meer werk uit het ziekenhuis overnemen om zo uiteindelijk net zoveel te verdienen als voorheen.

Weet u wat? Als u ons nou gewoon langzaamaan steeds minder betaalt, nemen wij de hele ziekenhuiszorg langzaamaan op ons, waarmee we dan ons inkomen uiteindelijk gelijk houden, goed?

Groet,

Rinske van de Goor, huisarts